Γιατί το «κουτί» του αεροπλάνου το λέμε μαύρο ενώ είναι πορτοκαλί;

Και ποιος δεν έχει ακούσει για το «μαύρο κουτί» των αεροπλάνων. Είναι αυτό που αναζητείται αγωνιωδώς μετά από μια συντριβή αεροπλάνου, καθώς...

Και ποιος δεν έχει ακούσει για το «μαύρο κουτί» των αεροπλάνων. Είναι αυτό που αναζητείται αγωνιωδώς μετά από μια συντριβή αεροπλάνου, καθώς περιέχει πολύτιμα στοιχεία για τις αιτίες που οδήγησαν στο ατύχημα. Βέβαια δεν πρόκειται για ένα απλό κουτί αλλά για μια ηλεκτρονική συσκευή, που αποτελείται από δυο τμήματα, το CVR (Cockpit Voice Recorder) και το FDR (Flight Data Recorder):

Το CVR είναι ένας καταγραφέας ήχου που ηχογραφεί, μεταξύ άλλων, τις συνομιλίες των κυβερνητών με τον πύργο ελέγχου αλλά και όσα ακούγονται στο πιλοτήριο (τα σύγχρονα CVR διατηρούν αποθηκευμένες καταγραφές τουλάχιστον δύο ωρών).

Το FDR είναι μια ηλεκτρονική συσκευή σχεδιασμένη έτσι ώστε να καταγράφει και να αποθηκεύει πλήθος παραμέτρων σχετικών με την κατάσταση του αεροσκάφους και την πτήση. Πληροφορίες όπως το υψόμετρο, η θέση των πτερυγίων, μηχανικά δεδομένα και άλλες παράμετροι λαμβάνονται από διάφορα μηχανήματα που καταγράφουν τέτοια στοιχεία στο αεροσκάφος και αποθηκεύονται στο FDR.
Ξεκίνησε μαύρο, κατέληξε πορτοκαλί

Το «μαύρο κουτί» εφευρέθηκε από τον Αυστραλό επιστήμονα Δρ. David Warren (1925- 2010) στα μέσα της δεκαετίας του 1950. Ο Warren εργαζόταν στο Εργαστήριο αεροναυτικής έρευνας στη Μελβούρνη και εκείνη την περίοδο ασχολήθηκε με τη διερεύνηση των συνθηκών γύρω από το μυστηριώδες δυστύχημα του πρώτου εμπορικού αεροσκάφους στον κόσμο, του Comet. Συνειδητοποίησε λοιπόν ότι θα ήταν χρήσιμο για τους ερευνητές αν είχαν μια συσκευή καταγραφής του τι είχε συμβεί στο αεροπλάνο λίγο πριν από τη συντριβή.

Τα πρώτα «μαύρα κουτιά» παρήχθησαν το 1957, αλλά έγιναν υποχρεωτικά για όλα τα εμπορικά αεροσκάφη πρώτα στην Αυστραλία το 1960 – μετά από ένα ανεξήγητο αεροπορικό δυστύχημα στο Queensland. Αρχικά είχαν μαύρο χρώμα αλλά αργότερα βάφτηκαν πορτοκαλί, για να εντοπίζονται ευκολότερα σε περίπτωση δυστυχήματος – ωστόσο από συνήθεια εξακολουθούμε σήμερα να τα αποκαλούμε «μαύρα κουτιά».
Εξαιρετικά ανθεκτικό για να αντέχει τη σύγκρουση

Το «κουτί» είναι κατασκευασμένο από εξαιρετικά ανθεκτικά και πυρίμαχα υλικά. Στα τεστ καταλληλότητας θα πρέπει να αντέξει πρόσκρουση σε τσιμεντένιο τοίχο με ταχύτητα 750 χλμ/ώρα, στατικό βάρος 2,25 τόνων για τουλάχιστον πέντε λεπτά, θερμότητα 1.100 βαθμών Κελσίου για μία ώρα και υδροστατική πίεση σε βάθος 6.000 μέτρων. Έχει τη δυνατότητα να εκπέμπει ένα σήμα για 30 ημέρες, προκειμένου να εντοπιστεί από τα συνεργεία – ακόμη και αν βρίσκεται σε βάθος 6.000 μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Αξίζει να σημειωθεί ότι συνήθως τοποθετείται στο πίσω μέρος του αεροσκάφους, ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι να καταστραφεί από μια σύγκρουση.

πηγη